Wstęp

Radosne i wesołe odruchy małego dziecka rozbawiają ludzi. Poważne decyzje i reakcje na wydarzenia ważne dla dorosłych, jak kryzys ekonomiczny, naturalne katastrofy, wojny czy opresja nie mają dla nich znaczenia. Jeśli tylko nie są głodne, spragnione i nie zgubiły swojej zabawki, są zadowolone i nieświadome tego, co sie wokół nich dzieje. I tak długo jak są zadowolone, bezwiednie zasypiają, bawią sie i cieszą.

Jednakże, chociaż nie wydaję się to na pierwszy rzut oka oczywiste, większość ludzi nie różni się wiele od dzieci, jeżeli chodzi o ich stopień uświadomienia. Cecha ta jest szczególnie widoczna w  braku  doceny przez nich tak ważnych spraw, jak istnienie Allaha (Boga) i  Przyszłego Życia, cel ich stworzenia, pewność śmierci i rachunek każdego czynu i myśli z życia obecnego jaki będą musieli  Mu przedstawić w Przyszłym Życiu.

Większość ludzi żyje według własnych zachcianek i zamierzeń, nieświadoma nakazów i zakazów Allaha mimo tego, że informuje On nas o nich dając nam jasne znaki. Oni chcą wyłącznie zadowalać  się przyjemnościami tego świata, być szczęśliwymi i zaspokajać swoje ego. Podążają za jego pokusami, nie dbając o nic innego, pracując całe życie nad zdobyciem tego czego pragną. Największym ich zmartwieniem jest to, że ich wysiłek pójdzie na marne i stracą to, co już zdobyli.

Jednakże, to krótkie życie i wszystko z nim związane, pewnego dnia dobiegnie końca. Nieświadomi wiecznej kary, która czeka na wszystkich tych, którzy w ciągu swojego życia nie podjęli żadnej próby zadowolenia Allaha, zbliżają sie do Dnia Sądu Ostatecznego—dnia dla nich przepełnionego strachem

i rozpaczą. Mimo tego, wciąż podążają za przejściowymi dobrami tego świata i boją sie jedynie o ich utratę.

Ta bezwiedna, obojętna i pozbawiona zainteresowania postawa, przy której sie upierają , mimo oczywistych Jego dowodów, nakazów i ostrzeżen znana jest jako “nieświadomość.”

Allah stworzył błogosławieństwa, włączając w to ludzkie ciało, oraz wiele innych pięknych rzeczy, gdziekolwiek sie nie spojrzy, aby przypomnieć ludziom o Jego istnieniu. W każdej chwili i w każdym miejscu widzimy jak stworzenie jest nasycone niezliczonymi cudami:

“Zaprawdę, w stworzeniu niebios i ziemi, w kolejnym następstwie nocy i dnia, w okręcie, który płynie po morzu - z tym, co jest pożyteczne dla ludzi -i w tym, co zesłał Bóg z nieba w postaci wody - ożywiając przez nią ziemię, po jej śmierci, i rozprzestrzeniając na niej wszelkie zwierzęta - w zmianie wiatrów i w chmurach, posłusznie podporządkowanym, między niebem a ziemią, - są z pewnością znaki dla ludzi, którzy są rozumni! (Rozdział al-Baqara: 164)

Myśl o wszystkim co się dzieje i wszystkim co widzisz kiedy się budzisz. Kiedy wstajesz z łóżka i patrzysz w lustro, widzisz swoje ciało zregenerowane po długim śnie i zauważasz jak ono kontynuuje  doskonale funkcjonować bez twojego udziału. Widzisz swoje ciało tak samo jak wczoraj –twoje symetryczne i estetycznie uformowaną sylwetkę, która powstała z podziału pojedyńczej komórki, a teraz zawiera ich około 100 trylionów; twoje ciało, w którym zachodzą setki złożonych procesów w doskonałym porządku, których nie jesteś nawet świadomy/a.

Większość osób jednak nie poświęca tym faktom żadnej  uwagi. Kiedy patrzą w lustro, to tylko po to, aby sprawdzić jak wygląda ich twarz i czy mają uczesane włosy. Nie myślą o niczym innym z wyjątkiem pracy, szkoły lub o tym, co mają do zrobienia w danym dniu. Dlatego nie są w stanie zdać sobie sprawy z tego, że każdy nowy dzień  oferuje im nową szansę na przybliżenie się do Allaha. Być może, będzie to ich ostatnia szansa, bo będzie to ich ostatni dzień na tym świecie. Większość tych, którzy nie są w stanie docenić wartości tej szansy, generalnie zajmują się zadowalaniem jedynie samych siebie lub innych. Możemy to wytłumaczyć następującym przykładem:

Pomyślcie o teście wiedzy ogólnej. Zwycięzca ma wygrać dużą sumę pieniędzy. Jak zawodnicy zachowają sie podczas tego kwizu? Czy będą bezustannie oglądać sie wokół zamiast uważnie słuchać pytań i zastanawiać się nad odpowiedziami? Czy skrytykują koszulę prowadzącego, ton jego głosu,  czy też styl fryzury? Czy zamiast skoncentrować się nad odpowiedziami, będą się zastanawiać nad tym, co zamierzają  jutro robić, czy w co się ubiorą?

Wręcz przeciwnie. Zawodnicy będą uważnie słuchać prowadzącego i będą się starali użyc dany im czas w jak najlepszy sposób. Skoncentrują się na wyszukaniu  odpowiedzi, interesując się niczym innym z wyjątkiem tej czynności. Jeśli zaangażowaliby się w wyżej wymienione bezsensowne zachowanie to, byśmy pomyśleli, że są zdezorientowani, intelektualnie ograniczeni, albo też, że są nieracjonalni; innymi słowy nieświadomi.

Większość osób jednak, zapadła w dużo poważniejszy stan nieświadomości: sposób życia  zupełnie odseparowany od nakazów i zakazów Allaha. Ten stan spowodowany jest nieświadomością tego, że On stworzył ich po to, aby Mu służyli.

Brak świadomości niesie ze sobą poważne zagrożenie każdemu, kto jest nieuważny i  szczerze nie poddaje się Allahowi. Tacy ludzie, kontynuują życie w nieświadomości o swojej sytuacji, dopóki nie zaczną szczerze przestrzegać nakazów i zakazów Koranu, oraz zrobią wszystko, aby pozostać świadomymi przez cały czas. Tak więc, wszyscy czytelnicy tej książki, powinni przyjąć do wiadomości możliwość tego, że również posiadają w sobie  pewien stopień nieświadomości i że nikt nie jest bezpieczny przed tym zdradliwym zagrożeniem: Allah mówi w Koranie: “Niestety, nie! Zaprawdę, człowiek się buntuje, ponieważ czuje się niezależnym!” (Rozdział al-‘Alaq: 6-7). Po tym , jak ludzie odstawią na bok swoją zmyśloną odporność i zaakceptują Koran jako swój przewodnik, bedą w stanie zanalizować swoją sytuację, poprawić swoje błędy i pomyłki i w końcu przezwyciężyć swoją nieświadomość. Głównym powodem, dla którego ludzie upierają się przy swojej nieświadomości, pozwalając jej w ten sposób wzmacniać się każdego dnia, jest to, że są zadowoleni ze swojej “doskonalości”.

Celem tej książki jest zapoznanie czytelników z ideą nieświadomości w Koranie i ostrzeżenie ich przed  tym podstępnym zagrożeniem, udzielenie pomocy w zdeterminowaniu czy popadli w stan nieświadomości, niewiedzy i pokazanie im ucieczki z niego, oraz przypomnienie wierzącym, aby byli ostrożni przez cały czas i unikali pułapek szatana.

STAN NIEŚWIADOMOŚCI

Nieświadomość, krótko opisana we wstępie, jest kondycją tych osób, które są albo nieświadome istnienia Allaha i Życia Przyszłego, albo są świadome, lecz nie posiadają wymaganego poczucia odpowiedzialności. W rezultacie są nieświadome i lekkomyślne. Czasem, wierzący mogą tymczasowo popaść w stan nieświadomości na skutek zapominalstwa, czy też odwrócenia uwagi. W przypadku niewierzących, lub tych, którzy przypisują równych Allahowi, może to być kondycja trwająca przez całe życie, wpływająca na każdy aspekt ich życia.

Wiele osób, nie zastanawia się dlaczego zostały stworzone; w zamiast wypełniają pragnienia swojej duszy, wiodąc w ten sposób puste i bezcelowe życie. Podążając za logiką “żyć chwilą,” starają się osiągnąć to co najlepsze i cieszyć się tyloma przyjemnościami tego świata ile jest to tylko możliwe. Dla nich, liczy się wykorzystanie czasu w jak najlepszy sposób, wmawiając sobie, iż “żyje się tylko raz.” Tak więc, starają się wypełnić przydzielone im dni taką ilością przyjemności i zabawy, jak tylko jest to możliwe. Wiedzą, że kiedyś umrą, są jednak  nieświadome nieśmiertelnej kary czekającej na nich w Piekle. A ponieważ nie są w stanie pojąć najwyższej władzy Allaha, niedoceniają tego, jak surowa będzie ta kara. (Po szczegóły, zobaczcie Harun Yahya“Śmierć,Zmartwychwstanie,Piekło”). Niektóre z wersów tak mówią:

“O, gdyby ci, którzy czynią niesprawiedliwość, mogli wiedzieć, kiedy zobaczą karę, że moc należy w całości do Allaha, i że Allah jest straszny w karaniu!”  (Rozdział al-Baqara: 165)

“I tego Dnia nikt nie ukarze tak jak On; i nie skrępuje łańcuchami tak jak On”. (Rozdział al-Fajr: 25-26)

"Kiedy oni zostaną tam wrzuceni, posłyszą jej ryk, ona się bowiem gotuje, i omal nie wybuchnie ze wściekłości. Za każdym razem, gdy wrzucają do niej czeredę, zapytują ich strażnicy Gehenny: "Czyż nie przychodził do was ostrzegający?" (Rozdział al-Mulk: 7-8)

“Zaprawdę, tych, którzy nie uwierzyli w Nasze znaki, będziemy palić w ogniu. I za każdym razem, kiedy się ich skóra spali, zamienimy im skóry na inne, aby zakosztowali kary. Zaprawdę, Bóg jest potężny, mądry!  (Rozdział al-Nisa’: 56)

Większość nieświadomych jednostek wie o istnieniu Allaha, ale nie posiada poprawnej wiedzy o Islamie. Dlatego też nie poddają się Mu. W rezultacie, brak absolutnego zaufania w Niego z ich strony,  powoduje, że doświadczają głębokiego bólu i smutku kiedy znajdują się w trudnych i przykrych sytuacjach. Najmniejsza obawa wystarcza, aby zakłocić im życie, znane  są ze swojego pesymizmu, nieszczęścia i przygnębienia.

Spędzają długie okresy czasu na bezsensownych, bezużytecznych czynnościach, które nazywają  “byciem zajętym.” Jednak te “nieprzydatne zajęcia,” które sprawiają, że czują się tak ważni i niezbędni, są wyłącznie pustymi rozrywkami, które rozwiewają  płomienie ich nieświadomości. W Koranie, Allah opisuje te próżne rozrywki:

“Być może, ci, którzy nie uwierzyli, chcieliby być muzułmanami?! Pozostaw ich niech oni jedzą i cieszą się używaniem i niech zwodzi ich nadzieja! Oni niebawem się dowiedzą!”  (Rozdział al-Hijr: 2-3)

Nieświadomość jest to podstępna choroba, która atakuje tych, którzy zapomnieli  Allaha i Przyszłe Życie, która usypia mózg i osłania umysł. Ta senna nieświadomość  powstrzymuje ich od zrozumienia realności, które na nich czekają, a potem atakują. Pomimo zdolności wzroku i słuchu, takie osoby nie są już w stanie prawidłowo interpretować i osądzać tego co słyszą i widzą. W rzeczywistości, zakrywa ona ich umysły do tego stopnia, że spędzają cały swój czas starając się zaspokoić nieskończone żądania swojego ego. Nie są w stanie myśleć o niczym inym, ponieważ już zamienili swoje pragnienia i pasje w bóstwa:

“Czy ty widziałeś tego, który sobie wziął swoją namiętność za boga? Czy ty będziesz dla niego opiekunem? Czy sądzisz, że większość z nich słyszy albo rozumie? Oni są jak bydło; nie, oni raczej zbłądzili z drogi! (Rozdział al-Furqan: 43-44)

Jednym z dosyć ważnych aspektów nieświadomości, jest jej zdolność do separowania ludzi od rzeczywistości i powodowania, że żyją w świecie marzeń. Weźmy za przykład młodych ludzi, którzy zawsze myślą o przyszłości i czują się szczęśliwi myśląc o tym, że ich marzenia kiedyś się spełnią. W miarę jak się starzeją, ich marzenia ograniczają się, a oni próbują je ożywić poprzez pamiątki i  inne pozostałości. Starsze osoby mogą łatwo przywołać wspomnienia, którymi mogą się podzielić z bliskimi, a które pozwolą im ponownie przeżyc podekscytowanie czy też smutek tamtych czasów.

Z umysłami przepełnionymi marzeniami i wspomnieniami, nie mają miejsca na sprawy, które zasługują na ich pełną uwagę: Życie Przyszłe, Raj i Piekło. Nie są połączeni z  Allahem, ani w sposób jaki myślą czy czują i pojmują rzeczywistość jako niechcianą , niewyraźną, ciemną przestrzeń pomiędzy snami i wspomnieniami. Kiedy rzeczywistość w jakiś sposób znajdzie drogę do ich umysłu, natychmiast przestają o niej myśleć i powracają do marzeń.  

Nieświadomość może być porównana do mgły, przez którą widzą  ludzie ze słabym wzrokiem. Nie są oni w stanie wyraźnie widzieć dopóki nie założą swoich okularów. Tylko wtedy, mogą ocenić to jak mało widzieli bez okularów. Być może wcześniej nic nie widzieli.

Nieświadome osoby mają podobny (chociaż dużo poważniejszy) rodzaj braku koncepcji: nie są w stanie prawidłowo docenić istnienie, splendor i honor Allaha. Ale kiedy do Niego podchodzą z czystym sercem, modlą się do Niego, rozważają nad Nim i szanują granice jakie wyznaczył ludzkości, to On może usunąć ten brak, aby mogły one nabyć zdolność wyraźnego zrozumienia rzeczywistości.  

NIEŚWIADOMOŚĆ PRZECZĄCYCH

Stan wewnętrzny tych, którzy zaprzeczają istnieniu Allaha i nie znoszą kiedy jest wymieniane czy przypominane Jego imię, jest uważany za końcowy etap nieświadomości. Tacy ludzie, którzy zagłębiają się w stan zaprzeczenia są niekochani i potępieni przez Allaha. W dodatku, posiadają oni wiele negatywnych i nieprzyjemnych cech.

Przeczący są buntowniczymi, aroganckimi, samolubnymi, drażliwymi, obłudnymi kłamcami, gotowymi do zaangażowania się w każdą niegodziwość. Kiedy zachodzi kwestia osiągnięcia przez nich przewagi, to stają się tak ogarnięci ziemskimi ambicjami, że nie rozpoznają własnych rodziców.  Omijając wszelkie ograniczenia, stojące im na drodze do osiągnięcia tego czego pragną, uciekają się do fałszu, niemoralności i bezprawia w celu przezwyciężenia wszystkich przeszkód.  

Ich sumienia są zakryte, a więc pozbawieni są litości, wspólczucia i zmiłowania. Nie posiadając wrażliwości wobec ludzi z otoczenia, żyją wyłącznie dla siebie, zaspokajając własne zachcianki i żądania swojego ‘ja’. Ich umysły są tak otoczone nieświadomością, że nigdy nawet nie myślą o Allahu i nie pamiętaja Jego imion:

“I kiedy jest wspominany Bóg Jedyny, to wzdragają się serca tych, którzy nie wierzą w życie ostateczne.” .” (Rozdział az-Zumar: 45)

Zaprzeczają istnieniu Życia Przyszłego i aby zaspokoić swoje sumienie i usprawiedliwić swoje zachowanie, dyskredytują religię i starają sią sprowadzić innych na swoją drogę. Nie są świadomi podłości jaką wyrządzają, ani wiecznej kary na nich czekającej:

“Zaprawdę, tym, którzy nie wierzą w życie ostateczne, upiększyliśmy ich działania, więc oni wędrują na oślep. Oto ci, których oczekuje najgorsza kara; oni w życiu ostatecznym będą najbardziej stratni.”  (Rozdział al-Naml: 4-5)

“Stworzyliśmy dla Gehenny wielu spośród dżinów i ludzi: oni mają serca, którymi nie pojmują; oni mają oczy, którymi nie widzą; Oni mają uszy, którymi nie słyszą! Oni są podobni do bydła, a nawet jeszcze bardziej zabłąkani! Tacy są całkowicie beztroscy!” (Rozdział al-A‘raf: 179)

Jak widzimy, ci zaprzeczający ignorują obiecaną im karę wieczną. Co więcej, są opisani w Koranie jako gorsi od zwierząt, ponieważ zostali całkowicie otoczeni nieświadomością. Innymi słowy, są szczęśliwi tylko wtedy, kiedy jedzą, piją i bawią się, bo ich uwaga skupiona jest wyłącznie na świecie obecnym i nie mają nic przeciwko pozostaniu w takim stanie, nieświadomi tego co jest naprawdę ważne:

“Znają oni tylko zewnętrzny aspekt życia tego świata, a są niedbali o życie ostateczne.” (Rozdział al-Rum: 7)

Tacy ludzie myślą tylko o życiu doczesnym, mimo tego, że Allah wysłał zarówno proroków i posłańców jak i święte księgi i wierzących, w przeciągu wieków, aby ostrzec ich przed Dniem Sądu Ostatecznego, kiedy będą musieli za siebie odpowiedzieć. Będą im przypomniane ich grzechy i to, że  w tym dniu nie zostaną one zapomniane. Usłyszeli co im się stanie, jeżeli nie będą przestrzegać nakazów i zakazów Allaha, jeśli będą ciągle ignorować Jego radę i nie odpokutują za nieuczciwe  i niemoralne życie: będą nagrodzeni nieśmiertelną karą Piekła. Jedynym sposobem uniknięcia jej, jest wzięcie pod uwagę Jego ostrzeżeń i poprawienie swojego podejścia, życie w sposób, który zasługuje na Jego aprobatę, aby się nie zhańbili w Dniu Sądu Ostatecznego. Jednak tylko część z nich posłucha:

“Zbliża się do ludzi rozrachunek, lecz oni beztrosko się odwracają. .  (Rozdział al-Anbiya’: 1)

Nieświadomość tych którzy zboczyli z właściwej drogi

Niektóre osoby nie praktykują Islamu zgodnie z Koranem, ale zgodnie z tym, czego się nauczyły od swojego otoczenia i od starszych. Innymi słowy, odziedziczyły od swoich przodków błędne tradycje religijne i nazwały je “Islamem.” Z tego powodu, nawet kiedy czytają Koran, interpretują go błędnie.  Są nieświadome prawdy zesłanej w Koranie i w powiedzeniach naszego Proroka (pzn) i dlatego nie mogą być uważane za prawdziwych wierzących.

‘A kiedy się im mówi: "Idźcie za tym, co zesłał Bóg!", oni mówią: "Nie! My postępujemy za tym, przy czym zastaliśmy naszych ojców." Czy nawet wówczas, gdyby ich ojcowie niczego nie rozumieli i nie byli prowadzeni drogą prostą?” (Rozdział al-Baqara: 170)

“A kiedy się im mówi: "Przychodźcie do tego, co Bóg zesłał, i do Posłańca!" - oni mówią: "Wystarczy nam to, co znajdujemy u naszych ojców." Czyżbyś pomimo, że ich ojcowie nic nie wiedzieli i nie byli prowadzeni drogą prostą?” (Rozdział Al-Ma’ida: 104)

“A kiedy się im mówi: "Postępujcie za tym, co objawił Bóg!", oni mówią: "Wcale nie! My będziemy postępować za tym, przy czym znaleźliśmy naszych ojców." Czy nawet wówczas, gdyby ich szatan wzywał do kary ognia palącego?”  (Rozdział Luqman: 21)

Jest powiedziane w Koranie, że ci ludzie nie praktykują zakazów i nakazów Allaha zaleconych im w Koranie, lecz te wymyślone przez ich przodków. Jest z Koranu oczywiste, że są heretykami podążającymi za szatanem, który ich ciągnie w kierunku wiecznej kary Piekła. Przypisują Mu wspólników przez docenianie religii ich przodków bardziej niż prawdziwego Islamu, oraz własnych tradycji ponad tymi zawartymi w Koranie. W rezultacie, szatan użył ich niewiedzy, bogoterii, dumy i braku inteligencji do sprowadzenia ich z właściwej drogi. Inaczej mówiąc, ich własne podejście powoduje, że zbaczają z właściwej drogi i przyswajają zniekształconą religię przodków znaną im jako  “Islam.”

Ta religia przodków różni się bardzo od Islamu opisanego w Koranie. Na przykład, modlą się kiedy coś ich trapi, albo kiedy czują, że wyczerpali wszystkie inne możliwości; czasami nawet modlą się o doczesne przysługi, aby zaspokoić swoje ego. Nawet jeżeli wiedzą co jest właściwie powiedziane w Koranie na temat modlitwy, wcale jej nie praktykują. W rzeczywistości, nie oddają właściwych podziękowań Allahowi, dziekują jedynie za to co jest im ważne. Nie posiadają właściwego poglądu na temat Koranu i w ten sposób ignorują niezliczone błogosławieństwa, którymi obdarzył ich Allah, a za które powinni Mu być wdzięczni.

I chociaż wiedzą, że Allah istnieje, ignorują takie wersy jak “Czcijcie Boga i nie dodawajcie współtowarzyszy!” (Rozdział al-Nisa’: 36) i popełniają grzech asocjacji. Są tak nieświadomi rzeczywistości, że sądzą iż w Dniu Sądu Ostatecznego, kiedy wszystko zostanie wyjawione,  Allah zaakceptuje ich skargi, że nie popełnili tak ciężkiego grzechu:

On the Day We gather them all together, We will ask those who associated others with Allah: “Where are the partner-deities for whom you made such claims?” Then they will have no recourse but to say: “By Allah, our Lord, We were not idolaters.” See how they lie against themselves and how what they invented has forsaken them! (Rozdział at al-An‘am: 22-24)

“… Nawracając się do Niego, bójcie się Go, odprawiajcie modlitwę i nie bądźcie z liczby tych, którzy Jemu dodają współtowarzyszy! Ani też spośród tych, którzy podzielili swoją religię, tworząc sekty; przy czym każda frakcja odszczepieńcza cieszy się tym, co zachowuje.”(Rozdział al-Rum: 31-32)

Jak te wersy wyjawiają, fakt iż bez problemu akceptują perwersyjność bałwochwalców, którzy dzielą ich religię na sekty, pokazuje jak bardzo są nieświadomi. Chociaż rozpoznają swoje błędy i rozumieją co jest właściwe, odmawiają zaakceptowania prawdy z powodu silnej chęci kontynuowania bycia sterowanymi przez własne pasje i zachcianki.

Wysiłki Szatana do Wprowadzenia Wierzących w Stan Nieświadomości

Jednym z głównych celów szatana jest sprowadzenie ludzi z drogi Allaha i pokierowanie ich w stronę Piekła. Zajmuje ich umysły fałszywymi obawami, aby ich zdezorientować i powstrzymać rozsądne myślenie.

Wszyscy prawdziwi wierzący, mają otwarte umysły i dlatego są świadomi rzeczywistości i są w stanie rozważyć wszystkie detale niezbędne do podjęcia właściwej decyzji. Ich charakter moralny, który jest odzwierciedlany w ich zachowaniu, pochodzi z ich wiary, strachu i szacunku do Allaha. Czasem jednak szatan może wykorzystać chwile zapomnienia, nieuwagi czy braku wiedzy w celu wprowadzenia ich w stan nieświadomości.

Allah ostrzega wierzących o takim niebezpieczeństwie : “I niech was nie zwiedzie szatan on jest waszym wrogiem jawnym.” (Rozdział al-Zukhruf: 62) i “Ci, którzy wierzą,  walczą na drodze Boga, a ci, którzy nie wierzą, walczą na drodze Saguta. Walczcie więc z poplecznikami szatana! Zaprawdę, podstęp szatana jest słaby!’ (Rozdział al-Nisa’: 76). On oznajmuje, że przebiegły plan szatana nie wpłynie na prawdziwych wierzących. Szatan to wie i kiedy przysięga, że będzie sprowadzał ludzi z właściwej drogi to nie obejmuje to oddanych sług Allaha:

“Powiedział: "Przeto; na Twoją potęgę! ja z pewnością zwiodę ich wszystkich, z wyjątkiem Twoich sług, szczerze oddanych!"(Rozdział Sad: 82-83)

Mimo tej wiedzy, szatan próbuje zmieszać ich umysły podczas trudnych chwil, choroby, czy innych kłopotów osobistych, chociaż na moment, aby powstrzymać ich przed otrzymaniem jeszcze większej nagrody i wspięciu się na wyższą pozycję w oczach Allaha. Na przykład, jeśli ktoś zamierza zrobić coś dobrego, szatan postara się narzucić myśli o przełożeniu tego uczynku, mając nadzieję, że ta osoba o nim w końcu zapomni. Albo, jak czytamy w Rozdziale al-Nisa’ wers 95: “Ci spośród wiernych, którzy siedzą spokojnie - oprócz tych, którzy doznali szkody - i ci, którzy z zapałem walczą na drodze Boga swoimi dobrami i swoim życiem - nie są wcale równi. Wywyższył Bóg gorliwie walczących swoimi dobrami i swoim życiem nad tych, którzy siedzą spokojnie, o jeden stopień. Wszystkim Bóg obiecał rzeczy piękne. Lecz Bóg wyróżnił walczących gorliwie ponad tych, którzy siedzą spokojnie, nagrodą ogromną”

Szatan chce powstrzymać wierzących od zmagania się na Jego drodze i od zwiększania poziomu godności w oczach Allaha. Szatan daje wiernym wskazówki w trudnych momentach choroby, albo w najważniejszych  momentach walki, biorąc korzyść z tymczasowej słabości.  

Oczywiście, Allah testuje osoby trudnymi okresami czasu, presją i strapieniami, aby ujawnić ich prawdziwą naturę. Takie testowanie jest bardzo ważne.  Na przykład, w czasach naszego Proroka (pzn), niektóre osoby, które były zawsze przy jego boku, podczas bitwy stawały sie nieświadome tego, co robiły:

… Oto one napadły na was ze wszystkich stron, kiedy wasze spojrzenia się odwróciły, a wasze serca dosięgały gardła i zaczynaliście snuć o Bogu różne myśli.  (Rozdział al-Ahzab: 10)

Allah oświadcza dobre wieści i mówi, że szczerze wierzący, którzy popadną w chwilową nieświadomość, będą wybaczeni jeśli odpokutują. Tak więc skrucha jest jednym z Jego największych darów. W istocie, Mówi nam w Koranie, jak Przebaczył trzem oddanym wiernym, którzy pożałowali decyzji odmowy walki:

“I do tych trzech, których pozostawiono w tyle, kiedy ciasna stała się dla nich ziemia - mimo jej rozległości - i ciasne się stały dla nich ich dusze. Oni sądzili, iż nie ma już żadnej ucieczki przed Bogiemjak tylko u Niego. Wtedy On zwrócił się ku nim, aby się nawrócili. Zaprawdę, Bóg jest Przebaczający, Litościwy!”  (Rozdział at-Taubah: 118)

Szatan może szeptać ludziom do momentu, kiedy pogrążą się w rozpaczy, myśląc, że wszystko jest stracone, a sytuacja jest bez wyjścia. Ale wierzący wiedzą, że takie myśli są niczym więcej niż szatańskim podstępem i je ignorują. Natychmiast zwracają się do Allaha, pokutują i szukają u Niego schronienia przed nieświadomością:

“Zaprawdę, ci, którzy są bogobojni, kiedy ich dosięga pokusa szatana, przypominają sobie i wtedy widzą jasno”  (Rozdział al-A‘raf: 201)

Biorąc schronienie w Allahu od pustych obaw, które mogą  doprowadzić ich do stanu nieświadomości, są uważni tego, aby pamiętać o Allahu przez cały czas, czytają Koran i rozmyślają nad nim oraz zawsze  się modlą. A więc, dzięki Jego woli, są oni ocaleni nawet przed momentem nieświadomości.  

Ostrzezenie dla osób nieswiadomych

Ostrzeżenie dla osób nieświadomych “dane ci, abyś ostrzegał lud, którego ojcowie nie byli ostrzegani, są więc niedbali”  (Surah YaSin: 6)

W przeciagu wieków, Allah wybrał proroków i posłańców, których obdarzył światłem i zrozumieniem, aby ostrzegli wszystkich tych, którzy z jakiegokolwiek powodu, odrzucili lub stracili wcześniej posiadaną świadomość prawdziwego Islamu. Allah wybrał naszego Proroka, Mohammeda (pzn), aby ostrzegł swoich ludzi, przekazał im prawdziwą religię, oraz wpoił im strach i szacunek należny Allahowi:

“I ostrzegaj ich przed Dniem westchnienia kiedy sprawa zostanie rozstrzygnięta; oni jednak są niedbali i nie wierzą.” (Rozdział Maryam: 39)

Ci posłańcy i prorokowie powiedzieli swoim ludziom o Allahu, Jego mocy i Życiu Przyszłym; pokazali im dowody na Jego istnienie na ziemi i w niebie; i w różne sposoby, wzywali ludzi do wiary w Allaha i okazywania Mu posłuszeństwa. Większość ludzi jednak, mimo nadzwyczajnego porządku jaki widzieli we wszystkim, nie docenili w pełni Jego mocy i kontynuowali ignorowanie Go:

“A kiedy otrzymali Nasze znaki, dające jasne spojrzenie; oni powiedzieli: "To są czary oczywiste!" I popatrz, jaki był ostateczny koniec tych, którzy szerzyli zgorszenie!” (Rozdział al-Naml: 13-14)

Allah ostrzega ludzi w różny sposób. Ta książka, słowo wierzącego, własne sumienie danej osoby, czy nawet pouczajacy artykuł w prasie czy innym źródle informacji może posłużyć jako ostrzeżenie. Wszystko co widzi i słyszy dana osoba jest skutkiem wyboru Allaha i jeżeli rozważymy to pod kątem wiedzy, iż wszystko pochodzi od Niego, to może to zostać zrozumiane jako ostrzeżenie, aby do Niego powrócić. Allah zesłał nam wiele ostrzeżeń i upomnień, a w Koranie Nakazuje nam poprawienie zachowania i odnalezienie właściwej drogi.  

CECHY OSÓB NIEŚWIADOMYCH

Osoby nieświadome skupiają swoją uwagę i podążają za doczesnymi pragnieniami i wyobrażeniami jakby byli w transie. Kierują cały swój wysiłek na osiągnięcie wyższej rangi czy pozycji, większej ilości dóbr i ciągle wymyślają i mówią o tym, jak wydadzą zarobione pieniądze. Są tak zatroskani tym tematem, że zapominają o nakazach i zakazach Allaha. Nie będąc w stanie pojąć wiedzy i mocy Allaha, nie czują się zobligowani do szanowania granic wyznaczonych przez Niego ludzkości.

Pamięć o Allahu pobudza sumienie tych, którzy nie wierzą w Życie Przyszłe i przypomina im o ich nieświadomości. Ale kiedy borykają się ze swoim ego względem tego czy powinni wypełnić swoje zobowiązania wobec Niego czy też nie, to obstają przy swojej nieświadomości. W rezultacie, czują wielki niepokój wewnętrzny, kiedykolwiek wymieniane jest Jego imię:

“I kiedy jest wspominany Bóg Jedyny, to wzdragają się serca tych, którzy nie wierzą w życie ostateczne. A kiedy są wspominani ci, którzy są poza Nim, wtedy oni się radują.” (Rozdział az-Zumar: 45)

A teraz, przeanalizujmy ogólny charakter osób nieświadomych.

Nie pamietają oni Allaha i Życia Przyszłego, a ich serca przepełnione są doczesnymi ambicjami.

Moralność wierzącego jest tak głęboka i szczera, że nic nie jest w stanie przeszkodzić mu w pamiętaniu o Allahu i przestrzeganiu obowiązkowych modlitw:

“Tych ludzi nie odciąga ani handel, ani kupno od wspominania Boga, odprawiania modlitwy i dawania jałmużny. Oni obawiają się Dnia, kiedy wzburzą się serca i spojrzenia” (Rozdział al-Nur: 37)

Osoby nieświadome w przeciwieństwie do wierzących, mają serca przepełnione pragnieniem doczesnych posiadłości. To czyni, że zawsze chcą więcej, chcą lepszego życia niezależnie od tego jak obecnie żyją. Myślą, że pieniądze kupią im władzę i uznanie, a to uczyni ich szczęśliwymi. Najpierw chcą zgromadzić bogactwo, a potem chcą je przechowywać i zdobywać jeszcze więcej. Aby sprawić , żeby wyglądało to legalnie, wymyślają różne preteksty. Odmawiając wydania pieniędzy na zarobienie zadowolenia Allaha, gromadzą bogactwo i myślą tylko o zaspokajaniu doczesnych  pragnień. Ich przeznaczenie tak zostało opisane w Koranie:

“W Dniu, kiedy te metale będą rozpalone w ogniu Gehenny i będą napiętnowane nimi ich czoła, ich boki i grzbiety: "Oto co zebraliście dla siebie. Zakosztujcie więc tego, co zebraliście!" (Rozdział at-Tawba: 35)

“… który gromadzi bogactwo i przygotowuje je! Sądzi on, że jego bogactwo uczyni go nieśmiertelnym. Wcale nie! Zostanie on wrzucony do AI-Hutama!” (Rozdział al-Humaza: 2-4)

Zaślepieni żądzą doczesnych pozesji, ludzie ci są nieświadomi czekającego ich losu. Po tym jak spędzili większość swojego życia opętani żądzą zarabiania i wydawania pieniędzy, nie są w stanie pamiętać o Allahu, wykonywać codziennych modlitw, czy pomagać potrzebującym i biednym. Z drugiej zaś strony, ci których serca wypełnione są jedynie pragnieniem zdobycia Jego aprobaty, nigdy nie zapominają faktu, że wszystkie ich pozesje są Jego darem, który powinien zostać użyty do zdobycia Jego zadowolenia. Wierzący, którzy myślą jedynie o zadowalaniu Allaha i zdobywaniu Jego łask, pracują gorliwie, wnosząc w ten sposób wkład w Jego religię. Odkąd nie dają sie pochłonąć przez inne pasje, zawsze pamiętają Allaha, zbliżają się do niego w modlitwie i rozumieją, że wszystko pochodzi i ostatecznie do Niego należy. W rezultacie, odnoszą się do swojego majątku jako przypomnienia im do bycia wdzięcznymi i chwalenia Go.

Allah daje przykład Proroka Salomona (pzn), który chociaż posiadał olbrzymie bogactwo, nie był przez  nie rozproszony, ani też jego ambicje nie były na nim skupione: raczej, widział je jako powód do dziękowania i wielbienia Go:

“Kiedy mu przedstawiono wieczorem lekko stąpające, chętne rumaki, on powiedział: "Zaprawdę, postawiłem wyżej miłość tego dobra aniżeli wspomnienie mego Pana; dopóki ono nie skryło się za zasłoną.” (Rozdział Sad: 31-32)

Do momentu nadejścia Proroka Salomona (pzn), Allah nigdy nie obdarował nikogo taką mocą i bogactwem. On użył dane mu błogosławieństwa do wysławiania chwały Allaha, głoszenia wspaniałości i honoru Jego religii. Zawsze dziękował prawdziwemu właścicielowi swojego bogactwa i majątku.

Nieświadomi ludzie odwracają się plecami do Allaha, sądząc, że bogactwo, majątek, pozycja, władza  i sława uczyni ich szczęśliwymi i da im zadowolenie. Lubią towarzystwo tych, którzy dyskutują na te tematy, bo w takim środowisku mogą siebie chwalić i krytykować innych jak i spędzać godziny oglądając bezużyteczne i bezmyślne programy telewizyjne:

“Dla tych, których oczy były przesłonięte od Mojego napomnienia i którzy nie byli zdolni słyszeć. (Rozdział al-Kahf: 101)

Ale wierzący nie są zadowoleni z posiadania dóbr doczesnych czy brania udziału w bezsensownych rozmowach; są zaspokojeni tylko wtedy, kiedy czczą i pamiętają Go i kiedy czytają Koran:

“…Ci, którzy uwierzyli i których serca się uspokajają przez wspominanie Boga - o tak! przez wspominanie Boga uspokajają się ich serca!”  (Rozdział al-Ra‘d: 28)

Nie używają swoich intelektów

W niewierzących społeczeństwach, wyrażenie “brak inteligencji” oznacza ludzi umysłowo upośledzonych i tych zachowujących sie w nienormalny sposób. W Koranie jednak, fraza ta odnosi się do tych osób, które odrzucają istnienie Allaha i Życia Przyszłego i którzy żyją jedynie w celu zaspokajania swojego ego. Zgodnie z tą definicją, ludzie którym brakuje rozumu, znajdują sie nie tylko w szpitalach psychiatrycznych, ale również stanowią część całego społeczeństwa.  

Rozum jest jednym z największych darów Allaha dla ludzkości.  Racjonalne osoby, działają zawsze zgodnie z własnym sumieniem; prawidłowo doceniają Jego wiedzę i moc oraz kochają, boją sie Go i szanują. Robią wszystko, aby Go zadowolić, aby uratować się przed wieczną karą Piekła i nie mogą się doczekać nieskończonych błogosławieństw Życia Przyszłego. W dodatku, głęboko zastanawiają się nad stworzeniem Allaha i doceniają Jego nieskończoną moc i wielkość, innymi słowy, sa wierzącymi.  Ci nieracjonalni ludzie, którzy nie posiadają tej zdolności, zostali opisani w Koranie:

“Czyż oni nie chodzili po ziemi i czy nie mieli serc, żeby dzięki nim rozumieć, albo uszu, żeby dzięki nim słyszeć? To nie ich oczy są ślepe, lecz ślepe są serca w ich piersiach.”  (Rozdział al-Hajj: 46)

Cechą najbardziej wyróżniającą te nieracjonalne osoby jest ich preferencja życia doczesnego tego świata, któremu się całkowicie poświęcili, nad Życiem Przyszłym. Jednak  Allah ostrzega tych ludzi, aby pomyśleli nad prawdziwą naturą tego świata:

“Życie tego światajest tylko grą i zabawą. A mieszkanie życia ostatecznego jest o wiele lepsze dla tych, którzy są bogobojni. Czy wy nie jesteście rozumni?” (Rozdział al-An‘am: 32)

“I wszystko, co wam zostało dane, jest tylko używaniem życia tego świata i jego ozdobą; a to, co jest u Boga, jest lepsze i bardziej trwałe. Czy nie jesteście rozumni?” (Rozdział al-Qasas: 60)

“Zesłaliśmy wam Księgę, w której jest napomnienie dla was. Czyż wy nie rozumiecie?”  (Rozdział al-Anbiya’: 10)

Doskonale uporządkowane systemy i stworzenia, jakie Allah wykreował, wraz ze wszystkim, czego nas one uczą o rzeczywistości, są poza zasięgiem wzroku osób nieświadomych; mogą one być doceniane jedynie przez wierzących, którzy używają swojego rozumu.  Inteligentni, świadomi wierzący, ostrożnie obserwują najbliższe otoczenie i głęboko zastanawiają się nad tym co widzą. W Koranie, Allah daje przykład komara, pszczoły miodnej, pająka i wielu innych stworzeń, które wykreował, aby zachęcić ludzi do rozmyślania i doceniania Jego wiedzy, mocy i artyzmu. Jednakże  tylko ci wierzący z rozumem, są w stanie poznać ich cechy i zrozumieć doskonałość żywych stworzeń  i ich przydatności opartej na tym co produkują. W ten sposób, są w stanie docenić Jego moc i artyzm.  

A co do nieświadomych jednostek, ich nieracjonalność powoduje, iż uważają stworzenia jakie widzą wokół każdego dnia za proste i zwyczajne. Dla nich pszczoła tylko brzęczy i ląduje na kwiatkach, a komar jest tylko ssającym krew pasożytem:

“Zaprawdę, najgorszymi ze zwierząt w oczach Boga są głusi i niemi, którzy wcale nie rozumieją.” (Rozdział al-Anfal: 22)

Innym ważnym aspektem takich osób jest to, że odkąd nie są w stanie rozróżnić między racjonalnością i nieracjonalnością, wydaje im się, że to oni są racjonalni i że to ci, którzy są racjonalni są w istocie osobami nieracjonalnymi:

“A kiedy im mówią: "Uwierzcie tak, jak wierzą ci ludzie!" oni mówią : "Czyż my mamy wierzyć, jak głupcy, Czyżby? Zaprawdę, to oni są, głupcami , lecz oni nie wiedzą!”  (Rozdział al-Baqara: 13)

Wierzą że są na właściwej drodze

Biorąc jako przykład generalną populację, najistotniejszą cechą nierozważnych osób jest próba   przekonania samych siebie, że ich myśli i  czyny są uzasadnione. Wierząc, że nie krzywdzą innych i że ich serca przepełnione są dobrem, myślą, że zasługują na to co mają. Jednak, Allah mówi w Koranie coś całkiem innego:

“Czy, oni przypuszczają, że to, co My im dajemy w postaci majątku i synów, oznacza zachętę do czynienia dobrych dzieł? Przeciwnie! Oni nie są tego świadomi!” (Rozdział al-Mu’minun: 55-56)

Zostało wyjawione w Koranie, że tacy ludzie wierzą, iż są na wlaściwej drodze, tak więc szatan powstrzymuje ich od przestrzegania nakazów i zakazów Allaha:

Oni w istocie odsuwają ich od drogi, a ci sądzą, że są prowadzeni drogą prostą. (Rozdział al-Zukhruf: 37)

“Każdy działa na swój sposób, lecz Pan wasz wie najlepiej, kto idzie prostą drogą." (Rozdział al-Isra’: 84)

Allah daje pouczający przykład stanu takich jednostek w opowieści wlaściciela winnicy. W Koranie  opisana została rozmowa między dwoma osobami, spośród, których tylko jedna jest świadoma:

“Przytocz im przypowieść o dwóch ludziach: Jednemu z nich przygotowaliśmy dwa ogrody winnej latorośli, które otoczyliśmy palmami; między nimi umieściliśmy pole zasiane zbożem. Obydwa ogrody dały swoje plony i nie przyniosły żadnej straty. I sprawiliśmy, iż wytrysnął strumyk między tymi dwoma ogrodami” (Rozdział al-Kahf: 32-33)

“Wszedł do swojego ogrodu i, wyrządzając sobie samemu niesprawiedliwość, powiedział: "Nie sądzę, żeby to kiedykolwiek zginęło; i nie wierzę, że nadejdzie Godzina. A jeśli zostanę sprowadzony do mego Pana, to znajdę z pewnością coś lepszego, w zamian za to, aniżeli ten ogród."  (Rozdział al-Kahf: 35-36)

“I powiedział mu jego towarzysz, rozmawiając z nim: "Czy nie wierzysz w Tego, który cię stworzył z prochu, następnie z kropli spermy, a potem dał ci postać człowieka? Lecz co do mnie... On jest Bogiem, moim Panem! I ja nie dodaję memu Panu żadnego współtowarzysza. O, gdybyś ty, kiedy wszedłeś do twego ogrodu, powiedział: Jeśli Bóg zechce! Nie ma mocy, jak tylko u Boga! Chociaż widzisz, iż mam mniej majątku i dzieci od ciebie, to, być może, mój Pan da mi wkrótce coś lepszego niż twój ogród; a na niego ześle z nieba gwałtowny huragan, tak iż rankiem zamieni się w nagie wzgórze; albo też woda zniknie w ziemi i nie zdołasz jej odnaleźć." (Rozdział al-Kahf: 37-41)

“I zniszczone zostały jego owoce. Wtedy zaczął wykręcać sobie ręce nad tym, co wydał na ten ogród - teraz ogołocony do samych drabinek - i powiedział: "Biada mi! O, gdybym był nie dodawał żadnego współtowarzysza memu Panu!" I nie miał on nikogo z ludzi, kto by mu pomógł, poza Bogiem; i nie był wspomożony. W podobnym przypadku opieka jest tylko u Boga, który jest Prawdą; On jest najlepszy w nagradzaniu, On jest najlepszy w ostatecznym wyniku.”(Rozdział al-Kahf: 42-44)

Wlaściciel winnicy został oszukany, myśląc, iż jest na właściwej drodze z powodu swojego bogactwa i dużej ilości dzieci. Same jego słowa demonstrują jego nieświadomość, a przytłaczająca duma i arogancja uniemożliwiły mu pojęcie władzy Allaha: “A jeśli zostanę sprowadzony do mego Pana, to znajdę z pewnością coś lepszego”. Jego nieświadomość jest tak głęboka, iż sądzi, że to on stworzył swój ogród i dlatego będzie on jego na zawsze. Jako zapłatę za jego zachowanie, Allah niespodziewanie zniszczył jego ukochaną winnicę.

Chociaż są nieświadomi, niektórzy sądzą, że są na właściwej drodze i mają na koncie dobre uczynki.  Nie są one jednak robione w celu zadowolenia Allaha, lecz z przyzwyczajenia i nawyku, albo żądzy popisania się, zaspokojenia sumienia, lub też chęci okazania przez kogoś wdzięczności. W rzeczywistości, uczynki te mogą być wcale nieprzydatne w Przyszłym Życiu, ponieważ są one ograniczone do tych aktów, które nie wchodzą w konflikt z osobistymi interesami danej osoby.  Nieświadomi tego, że być może nie otrzymają nagrody za swoje czyny, które zrobili jako przysługę innym zamiast zadowolić Allaha, czują się pewni tego, że są na właściwej drodze.

Osoby takie, uważąja swoje dzieci, posiadłość i łatwe, beztroskie życie za znak tego, że są na właściwej drodze. Faktem jednak jest to, że Allah wyznacza okres czasu na przetestowanie ich i z powodu ich zachowania nie dostaną przydziału w Życiu Przyszłym:

“Ten, kto chce życia tego świata i jego ozdoby... My im zapłacimy w pełni tutaj, ale i tam nie doznają oni szkody. To są tacy, dla których w życiu ostatecznym nie będzie nic innego, jak tylko ogień. I daremne będzie to, czego na nim dokonali, i bezużyteczne, co uczynili.”  (Rozdział Hud: 15-16)

Ludzie, którzy oszukują się w ten sposób, nie zyskują nic oprócz bolesnej śmierci w stanie nieświadomości i wiecznego cierpienia:

“I niech nie zadziwiają cię ich majątki i ich dzieci! Bóg chce ich przez nie ukarać na tym świecie, żeby dusze ich odeszły, podczas kiedy są niewiernymi.” (Rozdział al-Tawba: 85)

Inne cechy

Tacy ludzie zbyt silnie reagują na wydarzenia, nie ufają Allahowi i są buntowniczy. Wierzący natomiast wiedzą, że Allah wszystko kontroluje, dlatego całkowicie Mu ufają, niezależnie od tego  jakich prób ich poddaje.  Kiedy coś się dzieje, pozostają tak cierpliwi jak tyko mogą, bo wiedzą, że trudne momenty są niczym więcej niż testem zesłanym przez Allaha. Dlatego są szczęśliwi i radośni wiedząc, że On wynagrodzi ich cierpliwość i ufność:

“My doświadczymy was nieco strachem, głodem i utratą dóbr, życia i owoców. Głoś radosną wieść cierpliwym!”  (Rozdział al-Baqara: 155)

Pamięć o dobrych nowinach powoduje, że stają się bardziej cierpliwi w trudnych momentach. W pełni świadomi tego, że ich bogactwo, majątek, pozycja, ranga służą jako środek do sprawdzenia ich, robią wszystko, aby Mu podziękować i spożytkować je zgodnie z Jego wolą, aby uzyskać Jego aprobatę:

“Każda dusza zakosztuje śmierci. My doświadczamy was złem i dobrem, dla wypróbowania, i wy do Nas będziecie sprowadzeni.” (Rozdział al-Anbiya’: 35)

Nieświadome osoby nie zdają sobie sprawy z tych faktów; nawet jeśli o nich wiedzą, to je ignorują. Z tego powodu reagują na wydarzenia zupełnie inaczej. Na przykład, wierzący, którzy wiedzą, że utrata dóbr materialnych jest testem od Allaha, akceptują go z pełnym do Niego zaufaniem. Ta sama sytuacja jednak, spowoduje materialną i duchową szkodę tym, którzy są nieświadomi. Popadają oni w przygnębienie, a w miarę jak ono sie powiększa, stają się bardziej niezrównoważeni, zirytowani, aż w końcu tracą zdrowie psychiczne. Bycie odrzuconym przez bliskich znajomych i utrata luksusów pogorsza tylko ich sytuację; to może nawet doprowadzić niektórych do granicy samobójstwa. Jak tutaj widzimy, osoby nieświadome nie mają zaufania do Allaha, są buntownicze i nie żyją zgodnie z Jego wolą.